Levant – letni wiatr

Levant – letni wiatr

Levant wieje ze wschodu, a  niewielkie odchylenia jeśli chodzi o kierunek jego wiania spowodowane są przez długie kanały między wyspami, zasadniczo ciągnące się w kierunku wschód-zachód. Wiatr ten wieje również w czasie ładnej, wyżowej pogody oraz w czasie kiedy obszary niskiego ciśnienia powietrza na chorwackim wybrzeżu przynoszą wilgotną i pochmurną pogodę. W pierwszym przypadku chodzi o wiatr termiczny wiejący od świtu aż do ogrzania lądu, kiedy to stopniowo przechodzi w maestral. Wiatr ten wieje częściej na środkowym i południowym Adriatyku, niż na północnym.

 

W czasach gdy statki pływały bez silników, levant wykorzystywano do przepłynięcia przez kanał dzielący wyspy od lądu i dostarczania w godzinach rannych różnych towarów, zaś z maestralem statki żaglowe w godzinach popołudniowych wracały do swych  portów na wyspach. Dziś ten sam mechanizm można wykorzystać do rekreacji. Jeśli jesteś rannym ptaszkiem, poranne żeglowanie przy tym wietrze, nigdy nie osiągającym dużej siły, jest zabawnym i pięknym doświadczeniem, a z nim i pod ten wiatr można też płynąć na zachód, co czasami jest latem przyjemną odmianą.

 

Jeśli levant nie straci swojej siły do południa, ale ulega wzmocnieniu, a niebo zachmurzy się, oznacza to, że szykuje się zmiana pogody i że w zasadzie w najbliższym czasie powinniście poszukać bezpiecznego portu. W tym przypadku levant przybiera cechy wiatru jugo wiejącego ze wschodu, a jego kierunek zależy tak naprawdę od położenia pola niskiego ciśnienia powietrza. Wtedy levant jest wiatrem gradientowym (ang. gradient), a nie termicznym. Jeśli do Adriatyku zbliża się niż, zmienia się on w „czyste” jugo, a wiatr ze wschodu może wiać również jako odmiana wiatru ‘ciemna bura’.

 

Marynarze jednak, wiatr ten charakterystyczny z uwagi na swój stały charakter, nie osiągający siły burzowej i rozwijający długie, regularne fale uważają za łagodny, żeglarze zaś wprost go kochają, bo umożliwia im żeglowanie w idealnych warunkach.